Πισσούρι
Αυτό μαρτυρούν και οι πολλές εκκλησίες που βρίσκονται στην κοινότητα. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, οι αμπελουργοί αναγκάστηκαν να ξεριζώσουν μεγάλο μέρος των αμπελιών τους, γιατί ήταν αδύνατο να διαθέσουν το προϊόν τους.Μια παράδοση αναφέρει ότι οι 300 Αλαμάνοι άγιοι που ήρθαν στην Κύπρο από την Παλαιστίνη για να ασκητεύσουν σε διάφορα μέρη του νησιού, αφίχθησαν στον όρμο του Πισσουρίου μια τέτοια κατασκότεινη νύκτα. Ανατολικά του κάμπου των «Λινιδιών», στους πρόποδες του υψώματος του Αγίου Μαυρικίου, βρίσκεται κτισμένο στα θεμέλια παλιάς εκκλησίας το εκκλησάκι του ομώνυμου Αγίου, γιατρού των «σκαθάρων».
Δυτικά της κοινότητας υψώνεται το εκκλησάκι της Παναγίας της Ακονόπετρας, ενώ στην άκρη του χωριού βρίσκεται το ξωκλήσι του Αγίου Αλεξάνδρου. Τέλος θα πρέπει να πούμε, πως στην πλατεία του χωριού, ξένοι και ντόπιοι επισκέπτες απολαμβάνουν κάθε καλοκαίρι τα εύγευστα κυπριακά εδέσματα μέσα σε μια χαρούμενη, διασκεδαστική ατμόσφαιρα που δημιουργούν με τα καλλιτεχνικά προγράμματά τους διάφορα χορευτικά και μουσικά συγκροτήματα. Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου .
Κάποτε στην περιοχή παραγόταν πίσσα και έτσι πήρε το χωριό το όνομά του. Τελικά, πιστεύεται ότι η ερμηνεία της ονομασίας του χωριού είναι πιο απλή.
Τέλος, στην πευκόφυτη βουνοπλαγιά «Άγιος Ηλίας», μπορεί να επισκεφθεί κάποιος το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, κτισμένο σε λαξευτό βράχο, χαρακτηριστικό για τις τοιχογραφίες του. Τα τελευταία χρόνια δόθηκε μεγάλη σημασία στην τουριστική ανάπτυξη της περιοχής και ιδιαίτερα της παραλίας Πισσουρίου, που έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά, με αποτέλεσμα να βραβεύεται με τη γαλάζια σημαία της Ευρώπης. Ντόπιοι και ξένοι, επισκεπτόμενοι τους ιερούς ναούς, μπορούν να γνωρίσουν στοιχεία από την ιστορία και τον πολιτισμό μας και να φύγουν ενθουσιασμένοι από το μέγεθος της ομορφιάς, του κάλλους και της θρησκευτικής ευλάβειας των κατοίκων.
Η πίσσα των πεύκων πρέπει να παραγόταν στην περιοχή κατά τη Βυζαντινή περίοδο και κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Το Πισσούρι δέχεται ετήσια βροχόπτωση που ανέρχεται στα 447 χιλιοστόμετρα. Άλλη εκδοχή συνδέει το όνομα του χωριού με γεγονότα που συνέβησαν σε νύχτες κατασκότεινες.
Είναι πετρόκτιστος ναός, γοτθικού ρυθμού. Οι εργασίες οικοδόμησης διάρκεσαν δώδεκα χρόνια.
Συντεταγμένες: 34°40′00″N 32°42′00″E / 34.6667, 32.7 Το γραφικό χωριό Πισσούρι βρίσκεται στην επαρχία Λεμεσού της Κύπρου τριάντα χιλιόμετρα δυτικά της πόλης, στα μέσα της διαδρομής Λεμεσού - Πάφου. Ανάμεσα στις πολλές εκκλησίες, ξεχωρίζει η εκκλησία του Αποστόλου Αντρέα, που κτίστηκε από τους φιλοπρόοδους κατοίκους της κοινότητας το 1883.
(Κατά το κυπριακό γλωσσικό ιδίωμα, πισσούρι θεωρείται το πολύ σκοτεινό). Η κύρια παραγωγή του ήταν τα σταφύλια ποικιλίας Σουλτανίνα , που παράγονταν κυρίως στη μαγευτική κοιλάδα που εκτείνεται μέχρι τον κόλπο Πισσουρίου.
Στην περιοχή της παραλίας είναι κτισμένα τα ξενοδοχεία Columbia και Columbia Resorts καθώς και πολλά τουριστικά καταλύματα, εστιατόρια και τουριστικά καταστήματα για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ντόπιων και ξένων περιηγητών που επισκέπτονται καθημερινά τη μοναδική για την ομορφιά της περιοχή Πισσουρίου. Το Πισσούρι μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μια από τις πιο αξιόλογες τουριστικές περιοχές της Κύπρου, γιατί συνδυάζει βουνό και θάλασσα, διαθέτει όλες τις ανέσεις για μια ευχάριστη παραμονή και ξεχωρίζει για την πατροπαράδοτη φιλοξενία των κατοίκων του και τη ζεστή φιλική ατμόσφαιρα που συναντά ο ξένος επισκέπτης. Εκτός από τα ολοκάθαρα νερά της, που την κάνουν ελκυστική για τους ξένους, η παραλία Πισσουρίου εκτείνεται σε ένα μαγευτικό τοπίο, εκπάγλου φυσικής ωραιότητας, που ξεκινά από το ακρωτήρι “Άσπρο” και καταλήγει στην αντίπερα βραχώδη περιοχή που ονομάζεται Μαυρόροτσος . Προστατευμένη από το ακρωτήρι Άσπρο, με τις ψηλές κάθετες πλευρές του, δημιουργεί ένα θαυμάσιο συνδυασμό βουνού και θάλασσας, που της προσδίδουν μια μοναδικότητα.
Είναι το τρίτο μεγαλύτερο σε διοικητική έκταση χωριό της επαρχίας. Στα νότια εκτείνεται μέχρι τη θάλασσα και είναι κτισμένο μέσα στο πράσινο, στην πλαγιά ενός λόφου, σε απόσταση τριών χιλιομέτρων βορειοδυτικά του ακρωτηρίου Άσπρο . Μια εκδοχή αναφέρει ότι πήρε την ονομασία του από την αρχαία πόλη Βοόσουρα , που αναφέρεται από τον αρχαίο ιστορικογεωγράφο Στράβωνα και τοποθετείται στα όρια της περιοχής Πισσουρίου.
Στην τοποθεσία «Καμαρούδι», τρία χιλιόμετρα από το χωριό, βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου. Μια άλλη παράδοση αναφέρει τη φυγή των Αγίων Πατέρων, που καταδιωκόμενοι κατά τα πρώτα μεταχριστιανικά χρόνια συναντήθηκαν στην περιοχή αυτή μια σκοτεινή νύκτα.
Το 1973 οι κάτοικοι του Πισσουρίου, όλοι Ελληνοκύπριοι, ήταν 1030. Στο εσωτερικό ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το ξυλόγλυπτο τέμπλο και τις αρχαίες εικόνες που το κοσμούν.
Επίσης καλλιεργούνται ελιές, χαρουπιές και λίγες αμυγδαλιές. Σήμερα οι κάτοικοι του χωριού, συμπεριλαμβανομένων και των ξένων μόνιμων κατοίκων του, ανέρχονται στους 1400. Έντονο είναι και το θρησκευτικό συναίσθημα των κατοίκων.
Η γειτνίαση του χωριού με τους αξιόλογους αρχαιολογικούς χώρους του Κουρίου και της Παλαίπαφου δίνει την ευκαιρία στους ξένους επισκέπτες για σύντομες εκδρομές στους γειτονικούς αυτούς χώρους. Μετά το 1964 και εξαιτίας των δικοινοτικών ταραχών που ακολούθησαν την τουρκοκυπριακή ανταρσία, οι λίγοι Τουρκοκύπριοι του Πισσουρίου εγκατέλειψαν το χωριό τους και μετακινήθηκαν σε γειτονικά αμιγή τουρκοκυπριακά χωριά, στο πλαίσιο οδηγιών της Άγκυρας, για δημιουργία στην Κύπρο ισχυρών τουρκοκυπριακών θυλάκων.
Το χωριό γνώρισε συνεχή πληθυσμιακή αύξηση. Το 1881 οι κάτοικοί του ήταν 482, που αυξήθηκαν το 1931 σε 956 (866 Ελληνοκύπριοι και 90 Τουρκοκύπριοι) και το 1960 ανήλθαν στους 1072 (1053 Ελληνοκύπριοι και 19 Τουρκοκύπριοι).
